Wstęp
Rozdział I. Zasadnicze czynniki i kierunki rozwoju ruchu turystycznego
1.1. Przedmiot badań i cel pracy
1.2. Zakres tematyczny opracowania
1.2.1. Podstawowe pojęcia z zakresu ruchu turystycznego
1.2.2. Determinanty rozwoju ruchu turystycznego
1.2.3. Proces rozwoju ruchu turystycznego
1.2.4. Rodzaje ruchu turystycznego i formy jego obsługi
Rozdział II. Charakterystyka biura podróży TUI – formy i rodzaje organizowanych imprez
2.1. Krótka charakterystyka TUI
2.2. Rodzaje organizowanych imprez turystycznych
2.3. Formy organizacji imprez
2.4. Rodzaje środków transportu wykorzystywanych podczas organizacji imprez
Rozdział III. Formy kontaktów z przewoźnikami – współpraca TUI z ALMABUS BUSINESS TRAVEL
3.1. Charakterystyka ALMABUS BUSINESS TRAVEL
3.1.1. Historia i struktura organizacyjna ALMABUS BUSINESS TRAVEL
3.1.2. Oferta ALMABUS BUSINESS TRAVEL
3.2. Współpraca TUI z ALMABUS BUSINESS TRAVEL
3.3. Podsumowanie
Zakończenie
Bibliografia
Spis zdjęć
Spis rysunków
Spis tabel
Wstęp
Turystyka należy do tych dziedzin gospodarki, których funkcjonowanie jest szczególnie silnie uzależnione od współpracy wielu różnych podmiotów. Organizacja wyjazdu turystycznego wymaga zazwyczaj połączenia usług świadczonych przez przedsiębiorstwa specjalizujące się w odmiennych obszarach działalności. W procesie tworzenia produktu turystycznego uczestniczą między innymi organizatorzy turystyki, agenci turystyczni, przewoźnicy lotniczy, autokarowi, kolejowi i morscy, przedsiębiorstwa hotelarskie, firmy świadczące usługi transferowe, ubezpieczyciele, lokalni kontrahenci, piloci wycieczek oraz przewodnicy. Efektywność współpracy pomiędzy tymi podmiotami wpływa bezpośrednio na możliwość stworzenia oferty odpowiadającej potrzebom klientów, a także na jakość i bezpieczeństwo realizowanych imprez turystycznych.
Transport zajmuje w tym systemie miejsce szczególne. Podstawową cechą ruchu turystycznego jest bowiem przemieszczanie się człowieka poza miejsce jego codziennego funkcjonowania. Bez odpowiednio rozwiniętej infrastruktury transportowej oraz działalności przewoźników możliwość rozwoju ruchu turystycznego byłaby w znacznym stopniu ograniczona. Dostępność komunikacyjna określonego regionu wpływa na jego atrakcyjność turystyczną, natomiast rozwój nowych połączeń lotniczych, drogowych czy kolejowych może zwiększać liczbę osób zainteresowanych podróżą do danego miejsca.
Znaczenie transportu jest szczególnie widoczne w turystyce zorganizowanej. Organizator turystyki oferujący klientowi kompleksową imprezę nie może ograniczać się do zapewnienia noclegu w miejscu docelowym. W przypadku znacznej części wyjazdów konieczne jest również zorganizowanie transportu pozwalającego uczestnikom dotrzeć do miejsca pobytu, a następnie powrócić do kraju. W zależności od charakteru imprezy mogą być wykorzystywane samoloty, autokary, pociągi, statki lub różne kombinacje tych środków transportu.
Polskie przepisy dotyczące imprez turystycznych również podkreślają znaczenie transportu jako jednego z podstawowych elementów produktu turystycznego. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych zalicza przewóz pasażerów do usług turystycznych. Impreza turystyczna oznacza natomiast, przy spełnieniu dodatkowych warunków ustawowych, połączenie co najmniej dwóch różnych rodzajów usług turystycznych na potrzeby tej samej podróży lub wakacji.
Oznacza to, że współpraca organizatora turystyki z przedsiębiorstwami transportowymi nie jest jedynie technicznym dodatkiem do działalności biura podróży. W wielu przypadkach stanowi jeden z podstawowych elementów tworzenia całego produktu oferowanego klientowi. Od jej jakości zależą między innymi możliwość realizacji programu imprezy, czas podróży, komfort uczestników, poziom kosztów oraz zdolność organizatora do reagowania na sytuacje nadzwyczajne.
Problematyka ta nabiera dodatkowego znaczenia w warunkach dynamicznego rozwoju międzynarodowego ruchu turystycznego. Według UN Tourism liczba międzynarodowych przyjazdów turystycznych wzrosła w 2025 roku o około 4% w stosunku do roku poprzedniego. Wzrost mobilności turystycznej oznacza zwiększenie zapotrzebowania nie tylko na miejsca noclegowe i atrakcje turystyczne, ale również na sprawne i odpowiednio zorganizowane usługi transportowe.
Transport i turystyka pozostają zatem sektorami wzajemnie od siebie zależnymi. Rozwój turystyki tworzy popyt na przewozy, natomiast wzrost dostępności transportowej może pobudzać zainteresowanie określonymi kierunkami. Wprowadzenie bezpośredniego połączenia z popularnym regionem wypoczynkowym może uczynić go dostępniejszym dla klientów biur podróży, podczas gdy ograniczenie liczby połączeń albo wzrost kosztów transportu może wpływać na atrakcyjność ekonomiczną konkretnej oferty.
Szczególną rolę w międzynarodowej turystyce wypoczynkowej odgrywa transport lotniczy. Pozwala on w stosunkowo krótkim czasie pokonywać duże odległości, dzięki czemu umożliwia organizowanie wyjazdów do miejsc, które przy wykorzystaniu transportu drogowego lub kolejowego byłyby dla przeciętnego turysty znacznie trudniej dostępne. Rozwój lotnictwa pasażerskiego przyczynił się tym samym do rozszerzenia geograficznego zasięgu masowego ruchu turystycznego.
Organizator turystyki może korzystać zarówno z regularnych połączeń lotniczych, jak i z operacji dostosowanych do potrzeb ruchu turystycznego. Sposób organizacji transportu zależy między innymi od kierunku podróży, liczby uczestników, sezonowości popytu, dostępności połączeń oraz przyjętego modelu biznesowego.
Przykład TUI jest pod tym względem szczególnie interesujący. TUI Poland jest częścią międzynarodowej Grupy TUI, a sama grupa posiada zintegrowany model działalności obejmujący między innymi organizację podróży, hotele, rejsy oraz działalność lotniczą. TUI Group dysponuje również własnym segmentem lotniczym, co pokazuje, że transport nie jest dla tego przedsiębiorstwa jedynie usługą nabywaną na zewnątrz, lecz stanowi jeden z istotnych elementów zintegrowanego systemu turystycznego.
W przypadku działalności TUI Poland wykorzystywani są jednocześnie różni przewoźnicy. Oficjalna strona przedsiębiorstwa poświęcona liniom lotniczym prezentuje między innymi PLL LOT, Buzz, Lufthansę i Condor oraz innych przewoźników związanych z realizacją oferowanych podróży. Pokazuje to, że organizator działający na dużą skalę musi funkcjonować w rozbudowanej sieci relacji transportowych, a sposób organizacji tych relacji może mieć znaczenie dla konkurencyjności jego oferty.
Współpraca touroperatora z przewoźnikami może obejmować szereg zagadnień. Podstawowym jest oczywiście zapewnienie odpowiedniej liczby miejsc pasażerskich. W turystyce zorganizowanej konieczne jest wcześniejsze przewidywanie wielkości popytu na poszczególne kierunki, ponieważ niewystarczająca liczba dostępnych miejsc ogranicza możliwości sprzedaży imprez, podczas gdy zakontraktowanie nadmiernych zdolności przewozowych może zwiększać koszty działalności.
Z tego względu istotne znaczenie posiada planowanie. Organizator turystyki musi analizować zainteresowanie klientów określonym kierunkiem, sezonowość popytu, długość pobytów oraz strukturę oferowanych terminów. Na podstawie tych informacji możliwe jest określenie zapotrzebowania na transport i dostosowanie do niego innych elementów produktu turystycznego.
Relacja pomiędzy organizatorem a przewoźnikiem posiada więc zarówno wymiar operacyjny, jak i ekonomiczny. Z punktu widzenia organizatora ważna jest cena usługi transportowej, ale również jej niezawodność, punktualność, możliwości przewozowe, standard obsługi, warunki dotyczące bagażu oraz zdolność reagowania na zakłócenia. Dla przewoźnika współpraca z dużym touroperatorem może natomiast zapewniać dostęp do odpowiednio dużego i przewidywalnego strumienia pasażerów.
Nie oznacza to jednak, że interesy obu stron zawsze są identyczne. Organizator dąży do uzyskania korzystnych warunków pozwalających oferować klientom atrakcyjną cenę całej imprezy, natomiast przewoźnik musi zachować rentowność własnej działalności. Proces współpracy wymaga więc negocjowania warunków ekonomicznych i organizacyjnych.
Szczególnie duże znaczenie posiada jakość świadczenia usług transportowych. Z punktu widzenia turysty podróż samolotem czy autokarem stanowi integralną część całego doświadczenia związanego z wyjazdem. Klient, który nabył imprezę od organizatora turystyki, może oceniać jej jakość całościowo, niezależnie od tego, że część świadczeń została wykonana przez odrębnego przedsiębiorcę.
Powoduje to, że niewłaściwe wykonanie usługi przez przewoźnika może wpływać również na sposób postrzegania organizatora. Opóźniony lot, problemy z bagażem, niewłaściwa organizacja transferu lub niedostateczny przepływ informacji mogą obniżyć ocenę całej podróży.
Z perspektywy organizatora turystyki wybór właściwych partnerów transportowych jest zatem elementem zarządzania jakością. Znaczenie ma nie tylko cena, ale również doświadczenie przewoźnika, jego możliwości organizacyjne, zakres dostępnej siatki połączeń, standard taboru lub floty oraz stabilność działalności.
Współpraca nabiera szczególnego znaczenia w sytuacjach niestandardowych. Transport jest jednym z elementów podróży najbardziej podatnych na oddziaływanie czynników zewnętrznych. Warunki pogodowe, problemy techniczne, strajki, ograniczenia przestrzeni powietrznej, zakłócenia infrastruktury czy inne nieprzewidziane okoliczności mogą prowadzić do opóźnienia lub odwołania przewozu.
W takich sytuacjach zasadnicze znaczenie posiada przepływ informacji pomiędzy organizatorem, przewoźnikiem i podróżnymi. Sprawna komunikacja może ograniczyć negatywne konsekwencje zakłócenia, natomiast jej brak często powoduje dodatkowe niezadowolenie klientów nawet wtedy, gdy sama przyczyna problemu pozostaje niezależna od przedsiębiorstwa turystycznego.
Rozwój technologii cyfrowych dodatkowo zmienił sposób organizowania współpracy. Współczesne systemy rezerwacyjne umożliwiają wymianę informacji dotyczących dostępności miejsc, list pasażerów, zmian rozkładów oraz innych danych niezbędnych do realizacji podróży. Cyfryzacja przyspiesza przepływ informacji i umożliwia obsługiwanie bardzo dużej liczby rezerwacji.
Znaczenie technologii jest widoczne również w kontaktach z klientem. Informacje dotyczące godzin lotów, dokumentów podróży, bagażu czy zmian w realizacji wyjazdu mogą być udostępniane za pośrednictwem systemów internetowych i aplikacji. TUI Poland rozwija kanał myTUI służący między innymi do obsługi informacji związanych z rezerwacją.
Nie zmienia to jednak podstawowej roli współpracy między przedsiębiorstwami. Technologia usprawnia proces wymiany danych, ale sama nie zastępuje właściwego podziału odpowiedzialności, odpowiedniego planowania i zapewnienia jakości świadczonych usług.
Współpraca organizatora turystyki z przewoźnikami powinna być również rozpatrywana w kontekście odpowiedzialności za realizację imprezy turystycznej. Polski system prawny, oparty na regulacjach unijnych dotyczących imprez turystycznych, traktuje transport pasażerów jako jeden z podstawowych rodzajów usług, które mogą tworzyć imprezę turystyczną. Z perspektywy klienta zasadnicze znaczenie ma więc możliwość nabycia połączonego produktu, którego poszczególne elementy są ze sobą organizacyjnie powiązane.
Z ekonomicznego punktu widzenia współpraca pozwala natomiast specjalizować się poszczególnym uczestnikom rynku. Organizator turystyki nie musi samodzielnie wykonywać wszystkich czynności związanych z podróżą. Może koncentrować się na tworzeniu produktu, wyborze destynacji, kontraktowaniu miejsc noclegowych, sprzedaży, marketingu i obsłudze klienta, wykorzystując jednocześnie usługi przedsiębiorstw posiadających odpowiednie zasoby transportowe.
Model TUI pokazuje jednak, że granica ta nie zawsze jest jednoznaczna. Grupa prowadzi działalność w różnych segmentach rynku turystycznego, w tym posiada własne linie lotnicze, a jednocześnie TUI Poland przedstawia w swojej ofercie przewozy realizowane przez wielu zewnętrznych przewoźników. Możliwe jest więc łączenie integracji pionowej z korzystaniem z usług niezależnych partnerów.
Taki model może zwiększać elastyczność oferty. Własna infrastruktura i przedsiębiorstwa należące do grupy zapewniają określony stopień kontroli nad częścią procesu, natomiast współpraca z podmiotami zewnętrznymi umożliwia rozszerzenie dostępnej siatki połączeń i dostosowywanie oferty do lokalnych warunków.
W analizie współpracy przedsiębiorstwa turystycznego z przewoźnikami istotne jest również rozróżnienie poszczególnych środków transportu. Transport lotniczy ma dominujące znaczenie w przypadku wielu zagranicznych wyjazdów wypoczynkowych, lecz w określonych segmentach nadal wykorzystywane są przewozy autokarowe, kolejowe czy morskie.
Transport autokarowy charakteryzuje się inną strukturą kosztów i organizacji niż transport lotniczy. Może być szczególnie użyteczny podczas wycieczek objazdowych, transferów pomiędzy lotniskiem i hotelem oraz imprez obejmujących kilka miejsc położonych w niewielkich odległościach. Pozwala również stosunkowo elastycznie kształtować trasę i miejsca zatrzymania.
Autokar może pełnić dwie różne funkcje. W pierwszym przypadku stanowi podstawowy środek transportu wykorzystywany podczas całej imprezy. W drugim pełni funkcję uzupełniającą wobec transportu lotniczego, zapewniając transfery lub realizację lokalnego programu wycieczki. Rozróżnienie to jest ważne przy analizie miejsca przewoźników drogowych w strukturze produktu turystycznego.
Transport kolejowy może z kolei stanowić alternatywę zwłaszcza na trasach krajowych i europejskich. Jego znaczenie zależy od dostępności infrastruktury i połączeń oraz od charakteru konkretnej imprezy. W niektórych przypadkach może być wykorzystywany jako podstawowy element podróży, w innych jako jej część.
Transport morski obejmuje zarówno rejsy stanowiące samodzielny produkt turystyczny, jak i przeprawy promowe wykorzystywane jako część większej imprezy. Szczególnie w przypadku rejsów granica pomiędzy transportem i atrakcją turystyczną staje się mniej wyraźna, ponieważ sam pobyt na statku stanowi znaczną część doświadczenia klienta.
Wybór środka transportu nie jest więc wyłącznie kwestią techniczną. Wpływa na charakter całej imprezy, czas jej trwania, cenę, wygodę podróżowania i profil klienta. Organizator powinien dopasować sposób transportu do rodzaju produktu oraz potrzeb grupy docelowej.
Ważnym elementem rynku jest również sezonowość. Popyt turystyczny nie rozkłada się równomiernie w ciągu roku. W przypadku wypoczynku letniego szczególne natężenie podróży występuje w okresie wakacyjnym, natomiast w innych segmentach duże znaczenie mogą mieć ferie zimowe, święta lub długie weekendy. Powoduje to konieczność odpowiedniego dostosowania zdolności przewozowych do zmiennego zapotrzebowania.
Sezonowość może zwiększać znaczenie długoterminowego planowania współpracy pomiędzy organizatorem i przewoźnikiem. Niedostateczna dostępność miejsc w okresie największego zainteresowania ogranicza zdolność sprzedaży produktu. Z drugiej strony utrzymywanie nadmiernych zdolności przewozowych poza sezonem generuje koszty.
Na współpracę wpływa również rozwój nowych form organizacji turystyki. Konsument może obecnie samodzielnie rezerwować przelot i nocleg za pośrednictwem Internetu, co powoduje, że zorganizowana turystyka musi oferować dodatkową wartość uzasadniającą zakup całego pakietu. Może nią być wygoda, bezpieczeństwo, atrakcyjna cena wynikająca ze skali działalności organizatora, dostęp do określonych hoteli, opieka podczas wyjazdu czy ograniczenie liczby czynności, które klient musi wykonać samodzielnie.
W takich warunkach jakość relacji z partnerami zewnętrznymi staje się jednym ze źródeł konkurencyjności organizatora turystyki. Przedsiębiorstwo posiadające dostęp do odpowiednich połączeń, korzystnych warunków przewozu oraz niezawodnych kontrahentów może tworzyć bardziej atrakcyjne produkty.
Nie oznacza to jednak, że współpracę należy oceniać wyłącznie na podstawie wielkości przedsiębiorstw. Istotna może być także współpraca z mniejszymi partnerami wyspecjalizowanymi w konkretnych usługach, kierunkach lub grupach klientów. Struktura rynku turystycznego opiera się bowiem na sieci relacji pomiędzy podmiotami o bardzo różnej skali działalności.
Analiza doświadczeń TUI umożliwia spojrzenie na zagadnienie współpracy z perspektywy dużego organizatora turystyki. TUI Poland jest obecnie częścią międzynarodowej Grupy TUI i prowadzi rozbudowaną działalność na polskim rynku. Jednocześnie oficjalne materiały TUI pokazują szeroki zakres przewoźników lotniczych wykorzystywanych przy realizacji podróży.
Pozwala to traktować przedsiębiorstwo jako przykład organizacji, w której koordynacja usług transportowych posiada zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania podstawowego produktu. Współpraca z przewoźnikami może wpływać zarówno na proces przygotowania oferty, jak i na jej późniejszą realizację oraz ocenę przez klientów.
Należy przy tym odróżnić przewoźnika od innych pośredników i przedsiębiorstw działających na rynku turystycznym. Przewoźnikiem jest podmiot rzeczywiście wykonujący przewóz osób określonym środkiem transportu. Biuro podróży, agent IATA czy pośrednik w sprzedaży usług transportowych może uczestniczyć w organizacji przewozu, ale nie oznacza to automatycznie, że sam jest przewoźnikiem.
Rozróżnienie to posiada szczególne znaczenie w kontekście przedsiębiorstwa ALMABUS BUSINESS TRAVEL wskazanego w planie pracy. Według aktualnych informacji publikowanych przez samą firmę ALMABUS BUSINESS TRAVEL jest pełnozakresowym biurem podróży posiadającym agencje IATA, a jego działalność obejmuje między innymi obsługę klientów korporacyjnych. Jedno z biur funkcjonuje w sieci Lufthansa City Center.
Podmiot ten należy więc analizować przede wszystkim jako przedsiębiorstwo pośredniczące w organizacji i sprzedaży usług turystycznych i transportowych, a nie jako typowego przewoźnika posiadającego własny środek transportu i wykonującego przewóz pasażerów. Ma to istotne konsekwencje dla konstrukcji niniejszej pracy.
Jeżeli przedmiotem opracowania ma być współpraca TUI z przewoźnikami, zasadnicza analiza powinna dotyczyć przedsiębiorstw rzeczywiście wykonujących przewozy. W przypadku transportu lotniczego mogą to być na przykład linie wskazywane przez samo TUI w materiałach dotyczących przewozów wykorzystywanych w jego ofercie.
Jeżeli natomiast autor dysponuje materiałami dotyczącymi rzeczywistej współpracy TUI z ALMABUS BUSINESS TRAVEL, przedmiot badań powinien zostać określony szerzej jako współpraca pomiędzy przedsiębiorstwami turystycznymi lub współpraca touroperatora z pośrednikiem w zakresie usług transportowych. Pozwoliłoby to zachować wartościowy materiał empiryczny bez błędnego kwalifikowania ALMABUS jako przewoźnika.
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie i analiza znaczenia współpracy przedsiębiorstwa turystycznego z podmiotami świadczącymi i organizującymi usługi transportowe, ze szczególnym uwzględnieniem doświadczeń TUI Poland oraz roli transportu w procesie tworzenia i realizacji imprezy turystycznej. Analizie poddane zostają przede wszystkim uwarunkowania rozwoju ruchu turystycznego, charakter działalności TUI, wykorzystywane formy transportu oraz znaczenie relacji z przedsiębiorstwami uczestniczącymi w organizacji przewozu podróżnych.
Realizacja tak określonego celu wymaga przedstawienia zarówno ogólnych mechanizmów kształtujących ruch turystyczny, jak i praktycznych aspektów działalności organizatora turystyki. Szczególne znaczenie ma wskazanie miejsca transportu w strukturze produktu turystycznego oraz zależności pomiędzy organizatorem wyjazdu a podmiotami zapewniającymi poszczególne elementy jego realizacji.
Praca składa się z trzech zasadniczych rozdziałów. Rozdział pierwszy ma charakter teoretyczny i poświęcony został podstawowym czynnikom oraz kierunkom rozwoju ruchu turystycznego. W pierwszej kolejności przedstawiony zostaje przedmiot analizy oraz zakres tematyczny opracowania, a następnie wyjaśnione zostają podstawowe pojęcia związane z ruchem turystycznym.
Szczególną uwagę poświęcono rozróżnieniu turysty, ruchu turystycznego, usługi turystycznej i imprezy turystycznej. W aktualnym prawie przewóz pasażerów stanowi jeden z podstawowych rodzajów usług turystycznych, natomiast impreza turystyczna powstaje poprzez odpowiednie połączenie co najmniej dwóch różnych rodzajów takich usług na potrzeby tej samej podróży lub wakacji.
W dalszej części pierwszego rozdziału przedstawione zostają determinanty rozwoju ruchu turystycznego. Uwzględniane są czynniki ekonomiczne, społeczne, demograficzne, infrastrukturalne i technologiczne oraz znaczenie dostępności komunikacyjnej. Transport stanowi jeden z czynników warunkujących możliwość praktycznego wykorzystania walorów turystycznych określonego miejsca.
Następnie omówiony zostaje proces rozwoju ruchu turystycznego oraz jego współczesne uwarunkowania. Dynamiczna odbudowa i dalszy wzrost turystyki międzynarodowej potwierdzają znaczenie tego sektora w gospodarce światowej. W 2025 roku liczba międzynarodowych przyjazdów turystycznych wzrosła o około 4% w stosunku do roku poprzedniego.
Pierwszy rozdział kończy charakterystyka podstawowych rodzajów ruchu turystycznego oraz form jego obsługi. Szczególne miejsce zajmują usługi transportowe, ponieważ to właśnie możliwość przemieszczania się stanowi jeden z warunków uczestnictwa w turystyce.
Rozdział drugi poświęcony został charakterystyce TUI Poland i organizowanym przez przedsiębiorstwo imprezom turystycznym. W pierwszej kolejności przedstawiona zostaje podstawowa charakterystyka firmy oraz jej miejsce w Grupie TUI. TUI Poland jest częścią międzynarodowej grupy turystycznej prowadzącej zintegrowaną działalność obejmującą kilka segmentów sektora turystycznego.
Następnie analizie poddane zostają rodzaje imprez i produktów oferowanych klientom oraz formy ich organizacji. Pozwala to określić, w jaki sposób poszczególne usługi – transport, zakwaterowanie i pozostałe świadczenia turystyczne – są łączone w jeden produkt.
Ostatnia część drugiego rozdziału obejmuje charakterystykę środków transportu wykorzystywanych podczas organizowania imprez turystycznych. Szczególną uwagę zwrócono na transport lotniczy, który posiada zasadnicze znaczenie dla międzynarodowej działalności touroperatora. Oficjalne materiały TUI Poland wskazują na korzystanie z usług różnych przewoźników lotniczych.
Uwzględniono również znaczenie transportu autokarowego i innych środków przewozu, w szczególności w odniesieniu do transferów, wycieczek objazdowych oraz lokalnej obsługi uczestników imprez. Takie podejście umożliwia pokazanie, że produkt turystyczny może wykorzystywać kilka komplementarnych form transportu.
Rozdział trzeci powinien koncentrować się bezpośrednio na praktycznych formach współpracy w zakresie organizacji transportu. Analiza może obejmować kryteria wyboru kontrahentów, sposoby komunikowania się pomiędzy przedsiębiorstwami, rezerwowanie usług, przepływ informacji, koordynowanie realizacji przewozów oraz postępowanie w przypadku zakłóceń.
Szczególnej uwagi wymaga charakter podmiotu ALMABUS BUSINESS TRAVEL. Aktualne informacje przedsiębiorstwa określają je jako pełnozakresowe biuro podróży posiadające agencje IATA i działające między innymi w sieci Lufthansa City Center. Dlatego ewentualna analiza relacji pomiędzy TUI i ALMABUS powinna dotyczyć współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami turystycznymi lub pośrednictwa w zakresie organizowania usług transportowych, chyba że posiadany materiał źródłowy dokumentuje również rzeczywistą działalność przewozową ALMABUS.
Zasadniczym przedmiotem pracy pozostaje znaczenie transportu dla funkcjonowania organizatora turystyki. Jakość, dostępność i koszty przewozów wpływają bezpośrednio na możliwość tworzenia konkurencyjnej oferty. Jednocześnie rozwój ruchu turystycznego tworzy zapotrzebowanie na nowe połączenia oraz zwiększa znaczenie współpracy pomiędzy branżą turystyczną i transportową.
Analiza doświadczeń TUI pozwala pokazać, że współczesny touroperator funkcjonuje jako element rozbudowanej sieci powiązań. Organizacja imprezy wymaga koordynowania usług świadczonych przez wiele niezależnych przedsiębiorstw oraz zapewnienia klientowi spójnego produktu, mimo że poszczególne jego elementy mogą być realizowane przez różnych kontrahentów.
Współpraca z przewoźnikami nie powinna być zatem rozumiana wyłącznie jako zakup miejsc w samolocie lub wynajęcie autokaru. Jest ona procesem obejmującym planowanie, negocjowanie warunków, przekazywanie informacji, kontrolowanie jakości oraz reagowanie na pojawiające się zakłócenia.
Znaczenie tej współpracy będzie prawdopodobnie wzrastać wraz z dalszym rozwojem ruchu turystycznego i oczekiwań klientów. Rosnąca dostępność samodzielnej rezerwacji usług przez Internet powoduje, że przedsiębiorstwa turystyczne muszą coraz silniej konkurować jakością organizacji całego doświadczenia podróży.
Sprawny transport jest jednym z podstawowych warunków takiego doświadczenia. Dla klienta znaczenie posiada nie tylko miejsce pobytu, ale również sposób dotarcia do niego, czas podróży, komfort, bezpieczeństwo oraz łatwość uzyskania informacji. W rezultacie jakość usługi przewoźnika staje się pośrednio częścią jakości produktu oferowanego pod marką organizatora turystyki.
Współpraca pomiędzy organizatorami turystyki i przedsiębiorstwami transportowymi należy więc traktować jako ważny element systemu obsługi ruchu turystycznego. Jej analiza pozwala lepiej zrozumieć mechanizm powstawania kompleksowego produktu turystycznego oraz zależności występujące pomiędzy podmiotami tworzącymi współczesny rynek podróży.