Wstęp
Rozdział I. Ogólna charakterystyka banku jako instytucji kredytującej
1.1. Pojęcie i istota banku
1.2. Funkcje banku
1.3. Rodzaje banków
1.4. Czynności banku
Rozdział II. Działalność kredytowa banku
2.1. Istota i pojęcie kredytu
2.2. Rodzaje kredytów
2.3. Formy zabezpieczenia kredytów
2.4. Istota i kierunki polityki kredytowej banku
Rozdział III. Ryzyko związane z działalnością kredytową banku
3.1. Definicja ryzyka i niepewności
3.2. Klasyfikacja ryzyka bankowego
3.3. Pojęcie ryzyka kredytowego
3.4. Zarządzanie ryzykiem kredytowym
Rozdział IV. Istota oceny wiarygodności i zdolności kredytowej
4.1. Pojęcie wiarygodności i zdolności kredytowej
4.2. Źródła informacji wykorzystywane w ocenie klienta
4.3. Ocena wiarygodności kredytowej i historia obsługi zobowiązań
4.4. Metody oceny zdolności kredytowej osób indywidualnych i gospodarstw domowych
4.5. Metody oceny zdolności kredytowej przedsiębiorstw
4.6. Scoring i rating jako metody wspomagające ocenę ryzyka kredytowego
Rozdział V. Ocena wiarygodności i zdolności kredytowej stosowana przez Bank Pekao S.A.
5.1. Ogólna charakterystyka Banku Pekao S.A.
5.2. System oceny wiarygodności kredytowej Pekao S.A.
5.2.1. Pierwszy kontakt z klientem
5.2.2. Analiza wniosku kredytowego
5.2.3. Wizytacja u klienta
5.3. System oceny zdolności kredytowej Pekao S.A.
Zakończenie
Bibliografia
Spis rysunków
Spis tabel
Wstęp
Działalność banków opiera się w dużej mierze na podejmowaniu decyzji dotyczących powierzania środków finansowych podmiotom, które zobowiązują się do ich zwrotu w przyszłości. Udzielając kredytu, bank uzyskuje możliwość osiągnięcia dochodu w postaci odsetek i innych należności związanych z finansowaniem, ale jednocześnie ponosi ryzyko, że kredytobiorca nie wywiąże się ze swoich zobowiązań zgodnie z warunkami zawartej umowy. Ryzyko to stanowi nieodłączny element działalności kredytowej i nie może zostać całkowicie wyeliminowane. Może być jednak ograniczane poprzez odpowiednią organizację procesu kredytowego, właściwy dobór klientów, analizę ich sytuacji finansowej oraz bieżące monitorowanie spłaty zobowiązań.
Szczególne znaczenie w tym procesie ma ocena wiarygodności i zdolności kredytowej. Przed podjęciem decyzji o udzieleniu finansowania bank powinien ustalić, czy potencjalny kredytobiorca posiada możliwości pozwalające na spłatę kredytu wraz z należnymi odsetkami oraz czy jego dotychczasowe zachowania i sytuacja ekonomiczna uzasadniają przyjęcie, że zobowiązanie będzie wykonywane terminowo. Ocena taka stanowi jeden z podstawowych mechanizmów ograniczania prawdopodobieństwa powstania należności zagrożonych.
Kredyt jest jednym z podstawowych produktów bankowych i jednocześnie ważnym instrumentem finansowania gospodarki. Korzystają z niego gospodarstwa domowe, przedsiębiorstwa oraz inne podmioty potrzebujące środków na realizację określonych celów. Dla klientów indywidualnych kredyt może służyć między innymi finansowaniu zakupu mieszkania, samochodu, wyposażenia gospodarstwa domowego lub innych wydatków konsumpcyjnych. Przedsiębiorstwa wykorzystują finansowanie bankowe do pokrywania potrzeb związanych z bieżącą działalnością, zakupem środków trwałych, realizacją inwestycji czy zwiększaniem skali prowadzonej działalności.
Z punktu widzenia kredytobiorcy najważniejsze znaczenie posiada możliwość uzyskania środków finansowych oraz warunki ich zwrotu. Bank musi natomiast rozpatrywać transakcję z szerszej perspektywy. Przed udostępnieniem kapitału powinien ocenić prawdopodobieństwo jego odzyskania oraz określić poziom ryzyka związany z konkretnym klientem. Decyzja kredytowa jest zatem wynikiem zestawienia potencjalnych korzyści wynikających z udzielenia kredytu z ryzykiem poniesienia straty.
W działalności bankowej ryzyko występuje w wielu postaciach. Może być związane ze zmianami stóp procentowych, kursów walutowych, sytuacją płynnościową banku, błędami operacyjnymi, zmianami otoczenia gospodarczego czy nieprawidłowym funkcjonowaniem systemów informatycznych. Jednym z najważniejszych rodzajów pozostaje jednak ryzyko kredytowe, wynikające z możliwości niewykonania lub nieterminowego wykonania zobowiązania przez klienta.
Ryzyko kredytowe pojawia się już w momencie podjęcia decyzji o udzieleniu finansowania, ale jego źródła mogą zmieniać się przez cały okres trwania umowy. Klient, który w chwili składania wniosku posiada stabilne dochody i prawidłowo obsługuje wcześniejsze zobowiązania, może po pewnym czasie znaleźć się w trudniejszej sytuacji. Przyczyną może być utrata pracy, zmniejszenie dochodów, pogorszenie kondycji przedsiębiorstwa, wzrost kosztów działalności albo wystąpienie innych zdarzeń wpływających na możliwość regulowania rat.
Z tego względu zarządzanie ryzykiem kredytowym nie kończy się wraz z pozytywnym rozpatrzeniem wniosku. Obejmuje cały proces, począwszy od ustalenia zasad polityki kredytowej, poprzez ocenę klienta i podjęcie decyzji, aż po monitorowanie spłaty oraz działania podejmowane w przypadku pojawienia się problemów. Szczególnie ważny jest jednak etap poprzedzający zawarcie umowy, ponieważ prawidłowa identyfikacja ryzyka przed udzieleniem środków pozwala uniknąć części problemów występujących w późniejszym okresie.
Bank nie może udzielać kredytów wyłącznie na podstawie deklarowanej przez klienta chęci ich spłaty. Potrzebuje danych umożliwiających ocenę rzeczywistych możliwości ekonomicznych kredytobiorcy. Zakres potrzebnych informacji zależy między innymi od rodzaju klienta, wielkości finansowania, okresu kredytowania oraz celu, na który mają zostać przeznaczone środki.
Inaczej analizowana jest sytuacja osoby fizycznej uzyskującej wynagrodzenie ze stosunku pracy, a inaczej sytuacja przedsiębiorstwa finansującego inwestycję. W pierwszym przypadku podstawowe znaczenie mogą mieć wysokość i stabilność dochodów, miesięczne koszty utrzymania, liczba osób pozostających na utrzymaniu oraz dotychczasowe zobowiązania. W przedsiębiorstwie zakres analizy jest znacznie szerszy i może obejmować jego wyniki finansowe, zadłużenie, płynność, strukturę majątku, przepływy pieniężne, sytuację rynkową i perspektywy dalszego rozwoju.
Zdolność kredytowa jest związana przede wszystkim z możliwością terminowego regulowania zobowiązania. Sama wysokość osiąganych dochodów nie daje jednak pełnej odpowiedzi na pytanie, czy klient może otrzymać określoną kwotę kredytu. Znaczenie mają również jego dotychczasowe zobowiązania, koszty utrzymania, okres finansowania, wysokość raty oraz stabilność źródeł uzyskiwanych środków.
Osoba osiągająca stosunkowo wysokie dochody może posiadać niewielką zdolność kredytową, jeżeli znaczna ich część jest już przeznaczana na obsługę innych zobowiązań. Odwrotna sytuacja może dotyczyć klienta o umiarkowanych, lecz stabilnych dochodach i niewielkim poziomie istniejącego zadłużenia. Ocena wymaga zatem uwzględnienia całej sytuacji finansowej, a nie jednej wybranej wielkości.
W przypadku przedsiębiorstw zasadnicze znaczenie ma zdolność do generowania środków pozwalających na terminową obsługę długu. Przedsiębiorstwo może posiadać znaczny majątek, lecz jednocześnie doświadczać trudności z płynnością. Może też wykazywać zysk, który nie przekłada się bezpośrednio na odpowiednią wielkość przepływów pieniężnych. Dlatego analiza kredytowa przedsiębiorstwa powinna obejmować nie tylko wynik finansowy, ale także strukturę aktywów i pasywów, przepływy pieniężne i poziom istniejących zobowiązań.
Pojęcie wiarygodności kredytowej jest związane ze zdolnością kredytową, ale nie powinno być z nią utożsamiane. Zdolność odnosi się przede wszystkim do możliwości ekonomicznych klienta, natomiast wiarygodność pozwala spojrzeć szerzej na prawdopodobieństwo prawidłowego wykonania zobowiązania. Klient może posiadać środki pozwalające na spłatę, ale jego dotychczasowa historia regulowania zobowiązań może wskazywać na podwyższone ryzyko.
Przy ocenie wiarygodności znaczenie posiada historia kredytowa. Informacje dotyczące wcześniejszych i obecnych zobowiązań pozwalają sprawdzić, czy klient regulował należności terminowo oraz czy występowały opóźnienia. Dotychczasowe zachowanie nie przesądza oczywiście o przyszłości, ale może dostarczać informacji istotnych dla oceny ryzyka.
W przypadku przedsiębiorstwa wiarygodność posiada dodatkowy wymiar. Bank może analizować historię działalności, doświadczenie właścicieli lub kadry zarządzającej, jakość zarządzania, pozycję na rynku oraz relacje z kontrahentami. Znaczenie mogą mieć również terminowość regulowania zobowiązań, stabilność współpracy z odbiorcami i dostawcami oraz dotychczasowe relacje z instytucjami finansowymi.
Ocena kredytowa posiada więc zarówno wymiar ilościowy, jak i jakościowy. Analiza ilościowa wykorzystuje dane, które można przedstawić w wartościach liczbowych. Dotyczą one między innymi dochodów, wydatków, wartości majątku, poziomu zadłużenia, przychodów, kosztów, rentowności czy płynności. Analiza jakościowa obejmuje natomiast czynniki trudniejsze do bezpośredniego wyrażenia za pomocą liczb, takie jak doświadczenie, stabilność zatrudnienia, jakość zarządzania czy sytuacja branży.
Połączenie obu rodzajów informacji pozwala ograniczać ryzyko wynikające z oparcia decyzji na zbyt wąskim zestawie danych. Same wskaźniki finansowe mogą nie pokazywać wszystkich zagrożeń. Z drugiej strony ocena oparta wyłącznie na subiektywnym przekonaniu pracownika banku byłaby zbyt podatna na błędy. Proces kredytowy wymaga więc zastosowania uporządkowanych metod pozwalających łączyć różne rodzaje informacji.
W przypadku klientów indywidualnych szerokie zastosowanie znajdują metody scoringowe. Polegają one na przypisaniu określonych wartości punktowych cechom klienta oraz informacjom dotyczącym jego sytuacji. Na tej podstawie możliwe jest przyporządkowanie wniosku do określonej kategorii ryzyka i wspomaganie decyzji kredytowej.
Scoring pozwala na ujednolicenie części procesu oceny. Klienci posiadający podobne cechy są analizowani według tych samych kryteriów, co ogranicza znaczenie przypadkowych różnic w podejściu poszczególnych pracowników. Ma to szczególne znaczenie przy produktach masowych, gdy bank rozpatruje dużą liczbę wniosków.
Metody punktowe nie eliminują jednak potrzeby odpowiedniej jakości danych. Jeżeli informacje są niepełne lub błędne, wynik modelu również może prowadzić do nieprawidłowej oceny. Konieczne jest więc sprawdzanie dokumentów, danych dotyczących źródeł dochodu oraz istniejących zobowiązań.
W ocenie przedsiębiorstw zakres stosowanych metod jest zazwyczaj bardziej rozbudowany. Jednym z podstawowych elementów jest analiza sprawozdań finansowych i innych dokumentów przedstawiających sytuację ekonomiczną podmiotu. Bank może na ich podstawie ustalić dynamikę sprzedaży, poziom osiąganych wyników, strukturę finansowania oraz wielkość zadłużenia.
Szczególne znaczenie ma analiza płynności. Kredyt musi być spłacany zgodnie z harmonogramem, dlatego przedsiębiorstwo potrzebuje wystarczających środków pieniężnych w odpowiednich terminach. Nawet rentowna firma może mieć problem z obsługą długu, jeżeli znaczna część jej środków pozostaje zamrożona w zapasach lub należnościach.
Analiza zadłużenia pozwala natomiast określić skalę wykorzystania kapitału obcego. Wzrost zadłużenia nie musi oznaczać automatycznie pogorszenia sytuacji przedsiębiorstwa, ponieważ finansowanie zewnętrzne może służyć realizacji rentownych inwestycji. Nadmierny poziom zobowiązań zwiększa jednak wrażliwość firmy na pogorszenie koniunktury i zmniejszenie osiąganych przepływów pieniężnych.
Znaczenie ma również rentowność. Przedsiębiorstwo powinno w dłuższym okresie wypracowywać wyniki pozwalające na utrzymanie działalności oraz finansowanie zobowiązań. Bank analizuje więc nie tylko aktualną wysokość zysku, ale także jego trwałość oraz zmiany występujące w kolejnych okresach.
Ocena przedsiębiorstwa nie może ograniczać się do analizy historycznych sprawozdań. Kredyt jest zobowiązaniem dotyczącym przyszłości, dlatego ważne są perspektywy działalności. Firma, która dotychczas osiągała dobre wyniki, może znaleźć się w trudnej sytuacji wskutek utraty najważniejszego odbiorcy, zmian technologicznych czy pogorszenia koniunktury w branży.
W procesie oceny kredytowej istotne są zatem także informacje o rynku. Bank powinien brać pod uwagę warunki, w których działa przedsiębiorstwo, intensywność konkurencji, zależność od kluczowych kontrahentów oraz podatność działalności na zmiany gospodarcze. Pozwala to lepiej ocenić, czy wyniki osiągane w przeszłości mogą zostać utrzymane w okresie spłaty kredytu.
Jednym z elementów ograniczania ryzyka są zabezpieczenia kredytu. Mogą zwiększać możliwość odzyskania części lub całości należności w przypadku niewykonania zobowiązania przez kredytobiorcę. Charakter zabezpieczenia zależy od rodzaju finansowania, sytuacji klienta oraz przedmiotu transakcji.
Zabezpieczenia nie powinny jednak zastępować analizy zdolności kredytowej. Podstawowym założeniem kredytowania jest spłata zobowiązania ze środków generowanych przez klienta, a nie konieczność dochodzenia należności z zabezpieczenia. Realizacja zabezpieczenia jest sytuacją niepożądaną, może trwać długo i powodować dodatkowe koszty.
W praktyce zabezpieczenie powinno więc stanowić dodatkowy mechanizm ograniczający potencjalną stratę banku. Nawet nieruchomość lub inny składnik majątku o znacznej wartości nie eliminuje ryzyka, ponieważ jego cena może ulec zmianie, a sprzedaż w sytuacji przymusowej nie zawsze pozwala uzyskać oczekiwaną kwotę.
Ocena klienta jest częścią szerszej polityki kredytowej banku. Polityka ta określa ogólne zasady udzielania finansowania, poziom akceptowanego ryzyka, preferowane rodzaje klientów, zakres wymaganych zabezpieczeń oraz zasady podejmowania i zatwierdzania decyzji. Powinna być powiązana z ogólną strategią banku oraz przyjętym systemem zarządzania ryzykiem.
Bank może różnicować podejście do poszczególnych kategorii klientów. Inne procedury mogą być stosowane przy niewielkim kredycie konsumpcyjnym, inne przy kredycie hipotecznym, a jeszcze inne przy znacznym finansowaniu inwestycyjnym przedsiębiorstwa. Zakres analizy powinien odpowiadać skali i charakterowi podejmowanego ryzyka.
Działalność kredytowa wymaga zatem odpowiedniego połączenia sprawności obsługi klienta i bezpieczeństwa banku. Nadmiernie rozbudowane procedury mogą wydłużać proces i zmniejszać atrakcyjność oferty, natomiast zbyt liberalna polityka może prowadzić do zwiększenia udziału kredytów, których spłata staje się problematyczna.
Rozwój technologii wpływa na sposób prowadzenia analizy kredytowej. Coraz większa część informacji może być przetwarzana automatycznie, a modele statystyczne umożliwiają szybkie klasyfikowanie klientów według określonego poziomu ryzyka. W produktach masowych część decyzji może być podejmowana z wykorzystaniem zautomatyzowanych procedur.
Nie oznacza to jednak całkowitego zaniku znaczenia analityka kredytowego. Szczególnie w przypadku przedsiębiorstw, dużych ekspozycji oraz niestandardowych transakcji konieczne jest uwzględnianie okoliczności trudnych do automatycznego sklasyfikowania. System informatyczny może wspierać decyzję, ale nie zawsze jest w stanie właściwie zinterpretować wszystkie cechy konkretnego przypadku.
Istotnym zagadnieniem jest również jakość informacji przekazywanych bankowi przez klienta. Prawidłowa ocena wymaga danych aktualnych, rzetelnych i możliwych do zweryfikowania. W przypadku przedsiębiorstw szczególnego znaczenia nabiera jakość sprawozdawczości finansowej i dokumentacji dotyczącej prowadzonej działalności.
Niepełne lub nierzetelne informacje zwiększają ryzyko podjęcia błędnej decyzji. Dlatego bank wykorzystuje nie tylko dokumenty dostarczane przez klienta, ale również dostępne źródła zewnętrzne. Pozwalają one sprawdzić część informacji oraz poznać dotychczasową historię kredytową lub sytuację prawną podmiotu.
Pierwszy kontakt z klientem może być ważnym etapem procesu kredytowego. Pozwala określić podstawowe potrzeby finansowe, cel kredytu oraz wstępnie ustalić, jakie informacje i dokumenty będą potrzebne do dalszej analizy. W przypadku finansowania przedsiębiorstw może również dostarczać pierwszych informacji dotyczących charakteru działalności i sposobu zarządzania firmą.
Kolejnym etapem jest szczegółowa analiza wniosku kredytowego. Bank bada dane dotyczące klienta i przedmiotu finansowania, ustala jego sytuację ekonomiczną oraz ocenia możliwość terminowego wykonywania zobowiązań. Zakres analizy zależy od tego, czy wniosek dotyczy osoby fizycznej czy przedsiębiorstwa oraz od rodzaju produktu kredytowego.
W przypadku finansowania przedsiębiorstw dodatkową wartość może posiadać bezpośrednie poznanie działalności klienta. Pozwala ono skonfrontować informacje przedstawione w dokumentach ze stanem rzeczywistym oraz lepiej poznać organizację przedsiębiorstwa, sposób prowadzenia działalności i wykorzystywany majątek. Znaczenie takich działań jest większe przy bardziej złożonych i znaczących transakcjach niż przy standardowych produktach detalicznych.
Ocena zdolności i wiarygodności kredytowej powinna być następnie powiązana z warunkami finansowania. Wyższy poziom ryzyka może wpływać na możliwość udzielenia kredytu, jego wysokość, wymagane zabezpieczenia oraz inne elementy umowy. Bank nie musi więc zawsze ograniczać się do prostego wyboru pomiędzy akceptacją a odrzuceniem wniosku.
Może wystąpić sytuacja, w której klient posiada możliwość spłaty mniejszej kwoty niż ta, o którą wnioskował. Możliwa jest również zmiana okresu kredytowania lub wymaganie dodatkowego zabezpieczenia. Ocena kredytowa służy więc nie tylko podjęciu decyzji o samym udzieleniu finansowania, ale również właściwemu określeniu jego warunków.
Znaczenie oceny nie kończy się po zawarciu umowy. Bank powinien obserwować sposób obsługi zobowiązania i reagować na sygnały wskazujące na pogorszenie sytuacji klienta. Wczesne wykrycie problemów może zwiększać możliwość podjęcia działań ograniczających przyszłą stratę.
W przypadku przedsiębiorstw monitoring może obejmować aktualne dane finansowe, przebieg obsługi kredytu, zmiany poziomu zadłużenia i informacje o istotnych zdarzeniach wpływających na działalność. W przypadku klientów indywidualnych szczególne znaczenie ma terminowość spłat oraz zmiany dotyczące zobowiązań.
Ocena wiarygodności i zdolności kredytowej stanowi zatem jeden z najważniejszych elementów prewencyjnego zarządzania ryzykiem kredytowym. Pozwala ograniczać prawdopodobieństwo udzielenia finansowania podmiotowi, którego sytuacja nie zapewnia odpowiednich możliwości spłaty. Jednocześnie nie może zagwarantować całkowitego bezpieczeństwa, ponieważ przyszła sytuacja klienta nigdy nie jest w pełni przewidywalna.
Skuteczność analizy zależy od jakości wykorzystywanych informacji, właściwego doboru metod oraz doświadczenia osób uczestniczących w procesie. Ważne jest także dostosowywanie procedur do zmian zachodzących w gospodarce oraz na rynku finansowym. Model prawidłowo rozpoznający ryzyko w określonych warunkach może wymagać modyfikacji, gdy zmieniają się zachowania klientów, sytuacja na rynku pracy lub warunki działalności przedsiębiorstw.
Przedmiotem niniejszej pracy jest ocena wiarygodności i zdolności kredytowej klientów banku rozpatrywana jako instrument ograniczania ryzyka powstającego w działalności kredytowej. Analizie poddano zarówno teoretyczne podstawy działalności bankowej i ryzyka kredytowego, jak i metody stosowane przy badaniu sytuacji osób indywidualnych oraz przedsiębiorstw.
Celem pracy jest przedstawienie znaczenia oceny wiarygodności i zdolności kredytowej w procesie ograniczania ryzyka kredytowego oraz analiza rozwiązań wykorzystywanych w tym zakresie na przykładzie Banku Pekao S.A. Szczególną uwagę poświęcono informacjom wykorzystywanym podczas analizy klienta, metodom badania jego sytuacji oraz miejscu oceny kredytowej w całym procesie udzielania finansowania.
Podstawowy problem podjęty w pracy dotyczy tego, w jaki sposób prawidłowa ocena wiarygodności i zdolności kredytowej klienta pozwala bankowi ograniczać ryzyko związane z udzielaniem kredytów. Zagadnienie to wymaga uwzględnienia różnic pomiędzy osobami indywidualnymi i przedsiębiorstwami oraz charakteru informacji wykorzystywanych przy analizie obu kategorii kredytobiorców.
W pracy wykorzystano literaturę dotyczącą bankowości, kredytowania, analizy finansowej oraz zarządzania ryzykiem bankowym. Uwzględniono także regulacje odnoszące się do działalności kredytowej banków oraz materiały dotyczące zasad oceny zdolności kredytowej. Część praktyczna odnosi się do rozwiązań stosowanych w Banku Pekao S.A. i pozwala zestawić zagadnienia przedstawione w części teoretycznej z praktyką procesu kredytowego.
Praca składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy rozdział poświęcono bankowi jako instytucji prowadzącej działalność kredytową. Omówiono pojęcie i istotę banku, jego podstawowe funkcje, rodzaje banków oraz wykonywane czynności. Zagadnienia te tworzą podstawę do przedstawienia miejsca działalności kredytowej w całokształcie funkcjonowania instytucji bankowej.
W drugim rozdziale przedstawiono podstawowe zagadnienia związane z działalnością kredytową. Omówiono pojęcie i istotę kredytu, jego rodzaje oraz formy stosowanych zabezpieczeń. Przedstawiono również politykę kredytową banku i jej znaczenie dla określania zasad udzielania finansowania oraz poziomu akceptowanego ryzyka.
Trzeci rozdział dotyczy ryzyka występującego w działalności kredytowej. Wyjaśniono różnice pomiędzy ryzykiem i niepewnością, przedstawiono podstawowe rodzaje ryzyka bankowego oraz szerzej omówiono ryzyko kredytowe. Zwrócono także uwagę na metody zarządzania tym ryzykiem oraz znaczenie działań podejmowanych przed udzieleniem kredytu i w okresie jego spłaty.
W czwartym rozdziale skoncentrowano się na ocenie wiarygodności i zdolności kredytowej. Przedstawiono pojęcie zdolności kredytowej, podstawowe zasady prowadzenia analizy oraz źródła informacji wykorzystywane przez bank. Osobno omówiono metody stosowane wobec osób indywidualnych i gospodarstw domowych oraz metody wykorzystywane przy analizie przedsiębiorstw.
Piąty rozdział odnosi się do Banku Pekao S.A. Przedstawiono podstawową charakterystykę banku oraz sposób prowadzenia procesu oceny klienta kredytowego. Analizie poddano znaczenie pierwszego kontaktu z klientem, badania informacji zawartych we wniosku i dokumentacji oraz czynności służących pogłębieniu wiedzy o kredytobiorcy. Osobno przedstawiono zagadnienia związane z oceną wiarygodności oraz zdolności do terminowej spłaty zobowiązania.
Ocena wiarygodności i zdolności kredytowej nie eliminuje ryzyka z działalności banku, ponieważ nawet prawidłowo oceniony klient może w przyszłości znaleźć się w sytuacji uniemożliwiającej terminową spłatę zobowiązania. Pozwala jednak ograniczyć ryzyko podejmowania decyzji wobec klientów, których sytuacja już w chwili ubiegania się o finansowanie wskazuje na zbyt duże prawdopodobieństwo problemów ze spłatą. Z tego względu jakość procesu oceny kredytowej pozostaje jednym z podstawowych warunków bezpiecznego prowadzenia działalności kredytowej.